biografie

‘filosofie is hetzelfde anders zien’
Cornelis Verhoeven

Jeanne Schouten studeerde af aan de Rijksacademie van Amsterdam. Ze is met aandachtige blik onderweg. Speurend langs het strand kijkt ze naar onregelmatigheden in het zand, die de aanwezigheid van aangespoeld wrakhout kunnen verraden. Maar ook op de schroothoop zijn prachtige roestige platen te vinden, die allen een individuele schoonheid bezitten. Door weer en wind geworden.
De unieke structuren en patronen in de gevonden materiële objecten zijn niet geconstrueerd en niet na te bootsen en zijn dan ook zo echt, zo waar, zoals filosoof Cornelis Verhoeven erkende in zijn werk, dat voor Jeanne van grote betekenis blijft. Ook hij was gefascineerd door oud ijzer en zei treffend in een gastcollege: “De spijker weerlegde al mijn onzinnige gedachten, ik zag hem liggen, het is niet te bedenken, het bestaan kun je niet verzinnen, je vindt het”.

Vanaf dat moment wordt haar perspectief bepaald door filosofische reflectie en interesse voor natuur en wetenschap. Ze probeert de overeenkomsten en vertakkingen onderling te onderzoeken en te definiëren. Atelier en collegebank wisselen elkaar af en inspireren haar.

De gevonden objecten liggen vaak voor lange tijd te wachten in haar atelier, totdat hun ware aard zich aan Jeanne openbaart en zij ze met een minimale ingreep onderstreept: de meanderende lijn in het hout, het palet bruinen in het roest of de gelaagdheid van steen. De werkelijkheid zelf blijft zo – bijna onaangeroerd – aan het woord. Een openbaren van wat er al is, ogenschijnlijk banaal, alledaags en vanzelfsprekend. Maar juist daarin schuilt haar kracht, haar waarlijk zijn.

 

Klik verder op

Exposities

Opleiding

voor meer informatie

 

jeanne schouten (Enschede 1950)

Haalde in 1989 haar staatsexamen Handvaardigheid MOa aan de Rijksacademie te Amsterdam.

Haar blik is gericht op de structuren van dingen die door weer en wind zijn veranderd; de bijzondere verkleuring van oude loden dakranden, de belijning van het aangespoeld wrakhout, de tekening op roestige platen, de aantasting van oud papier en zo meer.

De unieke structuren en patronen in de gevonden objecten zijn niet geconstrueerd en zijn dan ook zo echt, zo waar, zoals filosoof Cornelis Verhoeven erkende in zijn werk, dat voor jeanne van grote betekenis blijft. Ook hij was gefascineerd door oud ijzer en zei treffend in een gastcollege in 1994: “De spijker weerlegde al mijn onzinnige gedachten. Ik zag hem liggen, het is niet te bedenken, het bestaan kun je niet verzinnen, je vindt het ergens”.

Vanaf dat moment wisselen atelier en collegebank elkaar af en inspireren haar. Ze probeert met zo min mogelijk ingrijpen de schoonheid van het gevonden object te onderstrepen. In de beginjaren van 2000 komt ze in contact met de filosofie van het Boeddhisme en gaat die daarna ook praktiseren in de vorm van meditatie.

Er volgt een periode van inkeer en beoefening bij verschillende Boeddhistische kloostergemeenschappen in en buiten Europa.

In 2015 verbleef ze enkele maanden in een klooster nabij New York, waar ze kennismaakte met de ‘Artless Art of zen’ van de oprichter Daido Loori. Sindsdien zijn voor haar ‘art en zen’ voor altijd verbonden en niet meer los te zien. Nieuwe inspiraties zijn de chinese calligrafie en papierscheppen.

Februari 2017

contact:

jeanne schouten
e-mail: info@jeanneschouten.nl